کريس
img
درباره سايت
مشاهده مطالب سايت

درباره سايت

img img img
سخن روز
بزرگترین عیب برای دنیا همین بس که بی‌وفاست.
‐ حضرت علی علیه‌السلام
خداوندا مرا از کسانی قرار دِه که دنیاشان را برای دینشان میفروشند نه دینشان را برای دنیاشان.
‐ دکتر علی شریعتی
آدمی ساخته‌ی افکار خویش است فردا همان خواهد شد که امروز می‌اندیشیده است.
‐ مترلینگ

پيوندها، روزانه ها و ...

امکانات سايت

مطالب سايت

img img

در سالروز عید ولادت حضرت عیسی بن مریم قرار داریم . قطعا امروز یک میلیارد و پانصد میلیون مسلمان همراه با دو میلیارد و اندی مسیحی از این ولادت در جشن کریسمس شادمانند. چرا که به باور مسلمین یکی از بزرگترین انبیای اولوالعزم پروردگار متولد شد. و به باور مسیحیان خداوند متولد گردید !!! حالا اینکه خداوند مگر متولد میشود و به دنیا می آید و میمیرد سوالاتی هست که هر عاقلی که با توحید آشنایی دارد محال بودن این امور را میفهمد. 

آری خداوند متولد نگردید عیسی مسیح فرستاده ی خداوند به دنیا آمد . و دروغ بودن نسبت الوهیت به مسیح از خورشید واضح تر است.

عیسی یا همان یسوع که در کتب اناجیل از او با عنوان  معلم یاد شده. و در روایات ما هم گاهی او را با همین لقب یاد کرده اند. چون او همواره کوشید تا با کلمات وحیانی خویش مردمان را از جهالت برهاند به او لقب معلم دادند.

اما جالب اینکه همه ی کلمات و سخنان آن رسول بلند پایه در انجیل نیامده بلکه برخی از آنها را امامان مسلمین نقل و بیان کرده اند که مطالعه و خواندنش برای مسلمین درس آموز و برای مسیحیان تعجب برانگیز و برای هر انسانی چراغ راه است. و بهترین نوید برای وحدت ادیان است. 

من به مناسبت روز ولادت عیسی فقط به یک نمونه روایت ناب از امام صادق پیشوای شیعیان اشاره میکنم که حاوی نکته ای عجیب از کلمات پند آموز عیسی بن مریم است.

 

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام: إنّ عيسى بنَ مَريمَ عليه السلام قالَ: داوَيْتُ المَرْضى فشَفَيتُهُم بإذنِ اللّهِ، و أبْرَأتُ الأكْمَهَ و الأبْرَصَ بإذنِ اللّهِ، و عالَجْتُ المَوْتى فأحْيَيتُهُم بإذنِ اللّهِ، و عالَجْتُ الأحمَقَ فلَم أقْدِرْ على إصْلاحِهِ.

 

امام صادق عليه السلام: عيسى بن مريم گفت: بيماران را طبابت كردم و به اذن خدا آنان را درمان كردم، كورانِ مادر زاد و مبتلايان به پيسى را به اذن خدا بهبود بخشيدم، و مردگان را به اذن خدا زنده كردم، اما احمق را نتوانستم اصلاح كنم!!!

شیخ علی زند قزوینی 

منبع : الاختصاص، ص 221 .



img